Mononukleoza - choroba pocałunków

Mononukleoza zakaźna jest chorobą, za której rozwój odpowiada wirus Epsteina-Barr (EBV, Epsteina-Barr virus), należący do rodzaju wirusów Herpes
Czy wiesz, że około 90 % populacji na świecie jest nosicielem tego wirusa?
Jak można zarazić się mononukleozą?
  - ślina- często źródłem zakażenia są dzieci, które nie szczędzą całusów :D
  - kontakt płciowy
  - rzadziej przeszczep narządów czy transfuzja krwi
✅OBJAWY
Podczas kilkutygodniowego okresu wylęgania choroby, mogą pojawiać się niespecyficzne objawy:
-> złe samopoczucie
-> brak apetytu
-> bóle mięśniowo-stawowe
-> uczucie dreszczy, jak przy grypie
Następnie dochodzi do ostrej infekcji z klasyczną triadą objawów, która obejmuje gorączkę (nawet do 40°C), zapalenie gardła z zajęciem migdałków oraz powiększenie węzłów szyjnych.
Tutaj też pojawić się może osłabienie, trudności w przełykaniu i mówieniu, bóle stawowo-mięśniowe, ból głowy, gardła i brzucha oraz różnego rodzaju wysypki skórne, powiększenie wątroby i śledziony. Ostra faza choroby zwykle trwa przez 7-21 dni.
✅ROZPOZNANIE i DIAGNOSTYKA
Rozpoznanie mononukleozy sprawia ciągle wiele trudności. Występujące objawy są niespecyficzne. Niestety często do rozpoznania mononukleozy dochodzi dopiero po stwierdzeniu nieskuteczności antybiotykoterapii.
NA SZCZĘŚCIE coraz większe znaczenie w diagnostyce mononukleozy mają metody molekularne, które pozwalają na wykrycie materiału genetycznego wirusa.
W celu diagnostyki warto wykonać badania
👉 morfologię z rozmazem
👉 badania biochemiczne (w tym CRP i próby wątrobowe)
👉 badania serologiczne (przeciwciała anty-VCa IgM i IgG, anty-EA i anty-EBNA)
Polecamy wykonać cały panel koinfekcji, w skład którego wchodzą m.in. badania w kierunku EBV w przypadku diagnostyki m.in. chorób z grupy autoagresji, SIBO czy boreliozy.

Źródło

Wirus Epsteina-Barra a choroby autoimmunologiczne

Dzisiaj opiszę wirus Epsteina-Barra –jakie objawy wywołuje, jak się nim zarazić, jak często występuje i jak może przyczynić się do chorób autoimmunologicznych oraz jak go leczyć. 

Wirus Epsteina-Barra (EBV – Epstein Barr Virus) to jeden z najczęstszych wirusów – niektóre badania wskazują, że aż 95% dorosłej populacji zostało nim kiedyś dotknięte!! (posiadają przeciwciała na ten wirus). EBV należy do grupy herpes wirusów, podobnie jak wirus ospy, opryszczki czy cytomegalowirus.

EBV jest przenoszony przez płyny ustrojowe – przede wszystkim przez ślinę i może wywołać mononukleozę, gdy pierwszy kontakt z wirusem mamy w dzieciństwie lub wieku dojrzewania - dlatego też mononukleoza jest nazywana chorobą pocałunku. Oprócz pocałunków możemy zarazić się używając przedmiotów, których niedawno używały osoby zakażone – szklanek czy szczoteczek do zębów – jednak tylko dopóki są one nadal wilgotne. Dodatkowo EBV można zarazić się przez stosunki seksualne, transfuzję krwi, transplantacje narządów. Wirus można przenosić na inne osoby niezależnie od czasu, kiedy byliśmy na niego narażeni pierwotnie – czyli często przez całe życie.

Typowe objawy zakażenia to:
- zmęczenie;
- gorączka;
- stan zapalny gardła;
- powiększony węzły chłonne;
- powiększona śledziona czy wątroba;
- wysypka.
 Te objawy mogą występować przez 2 – 4 tygodnie i mogą nas bardzo osłabić.
Oczywiście te objawy nie są specyficzne, dodatkowo zważając na ogromną możliwość zarażenia wirusem w codziennym życiu – ciężko taką infekcje zidentyfikować, a najczęściej za przyczynę objawów obwiniane jest przeziębienie czy grypa. Dodatkowo po zakażeniu wirus może rozwijać się nawet przez cztery tygodnie nie dając żadnych objawów – pozostając w stanie uśpienia.
Osoby zarażone EBV mają także większe ryzyko chłoniaka Burkitta, Hodgkina oraz nowotworów jamy nosowo-gardłowej oraz żołądka (jest wiele teorii łączących wirusy z nowotworami, jednak dzisiaj nie będę tego tematu zgłębiał).
Po przejściu fazy objawowej wirus przechodzi w stan uśpienia, jednak może zostać reaktywowany w przypadku immunosupresji spowodowanej np. dużym stresem, stanami zapalnymi, niedoborem snu czy podawaniem hormonów sterydowych, takich jak kortyzol.

Diagnoza EBV
Standardowo możemy wykonać badanie EBV w klasie IgG i IgM, gdzie IgG w teorii mówi o dawnym zakażeniu, IgM – o świeżym. Mamy też badanie antygenu jądrowego mówiącego nam o reaktywacji starszej infekcji.

Leczenie EBV
W medycynie konwencjonalnej nie ma żadnego oficjalnego sposobu leczenia EBV – ponieważ większość osób miała z nim kontakt, to nie ma czego leczyć.
Z alternatywnych sposobów na pewno najlepsza będzie witamina C we wlewach dożylnych – hamuje ona podział wirusa. Stosowanie doustne się nie sprawdzi, ponieważ nie dostarczymy odpowiedniej koncentracji witaminy poprzez niską tolerancję jelitową. W odpowiednich dawkach może go nawet całkowicie zniszczyć (stosowane dawki – 7,5 – 50g (1-4)).
Dodatkowo czasem stosuje się leki przeciwwirusowe takie jak Foskarnet czy Acyklowir.
Ciężko znaleźć suplementy o udowodnionym działanie przeciw EBV, ale skuteczne mogą okazać się suplementy przeciwwirusowe, takie jak monolauryn czy olejek z oregano.
Co ciekawe arginina może „napędzać” EBV.

EBV i choroby autoimmunologiczne
Jak się okazuje EBV bardzo często występuje u osób z autoagresją (1), szczególnie w przypadku Hashimoto (zapewne dlatego, że Hashimoto jest jedną z najczęściej występujących i najlepiej przebadanych chorób autoimmunologicznych). W badaniach wykazano, że aktywność wirusa wykryto u 80% osób z Hashimoto i 62% osób z chorobą Gravesa, czego nie wykazano w ogóle w grupie kontrolnej (2).

A więc jak widać Epstein Barr może być bardzo częstą przyczyną złego samopoczucia czy chorób autoimmunologicznych.

1. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/24793092
2. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/23067008
3. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/11311486
4. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/6288231
5. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3766599/
6. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/25931043

Źródło: Michał Undra

Koci pazur (vilcacora)

To zioło pochodzące z Amazonii ma tak wiele zalet, że aż trudno w nie uwierzyć.

• pobudza fagocyty, co zwiększa odporność organizmu
• jest silnym antyoksydantem,
• działa antywirusowo, antybakteryjnie i antygrzybicznie,
• wskazany jest w przeziębieniach,
• zalecany w chorobach skóry, w tym wirusowych, typu półpasiec, opryszczka, grzybica,
• zmniejsza efekty uboczne chemioterapii,
• dobrze wpływa na układ krążenia,
• dobrze się sprawdza w mononukleozie zakaźnej, pasożytach,
• w problemach układu trawiennego, przy wrzodziejącym zapaleniu jelita, wrzodach żołądka,
• w Parkinsonie, Alzheimerze,
• w niewydolności nerek,
• w problemach z miesiączkowaniem, hormonalnych,
• przy hemoroidach,
• w problemach z pamięcią,
• w przypadku udaru, nadciśnienia,
• przy alergiach i nowotworach, w tym nowotworach mózgu
• w reumatyzmie.

Podsumowując - działa na prawie wszystkich frontach; od zakażenia patogeniami poprzez schorzenia systemu nerwowego i osłabionej odporności po choroby nowotworowe. Nie powinny jej stosować ososby chore na toczeń.

Źródło:

 Ryszard Grzebyk "Rak to nie wyrok"