Srebro koloidalne - zabójca drobnosustrojów chorobotwórczych. Zastosowanie i dawkowanie.

 Srebro koloidalne ma wiele dobroczynnych właściwości, z których najbardziej korzysta medycyna alternatywna. Określa się je jako naturalny lek o następującym zastosowaniu i spektrum działania:

• jako środek bakteriobójczy
• jako antybiotyk
• jako antyseptyk
• jako środek grzybobójczy
  

Na całym świecie miliony ludzi zaufało tej nieuznawanej przez naukę i niezwykle krytycznie postrzeganej metodzie samoleczenia, stosowanej często jako ostateczna deska ratunku, gdy konserwatywne metody leczenia okazują się nieskuteczne. Koloidalna srebrna woda jest stosowana w medycynie alternatywnej i samoleczeniu w przypadku ostrych i przewlekłych chorób i dolegliwości, także zapobiegawczo (profilaktycznie) i oczyszczająco. Ma jednak ona  - jak wszystkie naturalne i syntetyczne środki lecznicze - granice swojego działania.

Zasada działania srebra

Koloidy wytworzone przy pomocy generatorów srebra w wodzie destylowanej przenikają do jednokomórkowych drobnoustrojów chorobotwórczych dla człowieka (wirusów, bakterii, grzybów i pasożytów) i niszczą je, w pierwszej kolejności blokując zaopatrzenie w energię, następnie hamując, względnie wyłączając, ich enzymy niezbędne dla istnienia łańcucha oddechowego, by w końcu zawiązać pary zasad w ich DNA, blokując w ten sposób ich replikację. Udowodniono, że drobnoustroje zostają w dalszej kolejności usunięte i wydalone z organizmu. 

Ja polecam to srebro -->link

Zastosowanie srebra

 Przed zastosowaniem samoleczenia srebrem koloidalnym zaleca się koniecznie kontakt z lekarzem lub terapeutą.

 

• Choroby oczu

• zapalenie: 1 łyżeczkę srebra o stężeniu 20 ppm do płukania oka rano, w południe i wieczorem. Wewnętrznie: 2-3 łyżeczki srebra o stężeniu 25 ppm przyjmować codziennie przed jedzeniem.
• zmęczenie: 1 łyżeczka srebra o stężeniu 25 ppm do płukania oka rano i wieczorem, ew również w południe. Alternatywnie: 5 kropli srebra o stężeniu 25 ppm aplikować do oka przy pomocy pipety rano i wieczorem.

• Choroby dróg oddechowych o raz jamy ustnej i gardła

• Przeziębienie: 1-2 łyżeczki srebra o stężeniu 30 ppm przyjmować dwa razy dziennie pod język. Alternatywnie aplikować 5 kropli srebra o stężeniu 40-50 ppm do nosa i (w razie potrzeby) oczu przy pomocy pipety rano, w południe i wieczorem.
• Grypa: 1-2 łyżki stołowe srebra o stężeniu 30 ppm przyjmować 3 x dziennie pod język.
• Zapalenie gardła/chrypka: 2 x dziennie płukać gardło 1-2 łyżkami stołowymi srebra o stężeniu 30 ppm. 2 łyżeczki o stężeniu 25 ppm przyjmować pod język rano, w południe i wieczorem.
• Kaszel: 2 łyżeczki srebra o stężeniu 25 ppm przyjmować pod język rano, w południe i wieczorem. Ewentualnie 2 x dziennie płukać gardło 1-2 łyżkami stołowymi srebra o stężeniu 30 ppm.
• Zapalenie zatok: 2-3 łyżki stołowe o stężeniu 30 ppm przyjmować 2 x dziennie pod język. Zewnętrznie: 5 kropli srebra o stężeniu 40-50 ppm aplikować miejscowo pipetą rano, w południe i wieczorem i dobrze wetrzeć.
• Zapalenie migdałów: płukać gardło 2 łyżkami srebra o stężeniu 30 ppm. 1 łyżeczkę srebra o stężeniu 25 ppm przyjmować pod język rano, w południe i wieczorem.
• Katar: 2-3 łyżeczki srebra o stężeniu 25 ppm stosować z płynem 2x dziennie do płukania gardła. Zewnętrznie: alternatywnie 5 kropli srebra o stężeniu 25 ppm aplikować do nosa i (w razie potrzeby) oczu przy pomocy pipety rano, w południe i wieczorem. 
• Zapalenie jamy ustnej i gardła: 2-3 łyżeczki srebra o stężeniu 25-30 ppm stosować codziennie rano, w południe i wieczorem do płukania jamy ustnej; 2-3 łyżeczki o stężeniu 40-50 ppm przyjmować codziennie pod język rano, w południe i wieczorem; 5 kropli srebra o stężeniu 25-30 ppm aplikować rano, w południe i wieczorem na język, chwilę potrzymać w ustach i wypluć.
• Zapalenie dziąseł: 2-3 łyżeczki srebra o stężeniu 25-30 ppm płukać gardło i jamę ustną codziennie rano, w południe i wieczorem.

• Choroby skóry

• Ropień: 5 kropli srebra o stężeniu 25 ppm nakładać na miejsce chorobowo zmienione rano, w południe i wieczorem, a następnie delikatnie wetrzeć. Wewnętrznie: 3-4 łyżeczki srebra o stężeniu 25 ppm przyjmować pod język codziennie przed jedzeniem.
• Wysypka skórna: 5 kropli o stężeniu 50 ppm nakładać na miejsce chorobowo zmienione rano, w południe i wieczorem, a następnie delikatnie wetrzeć. Wewnętrznie: 1-2 łyżeczki srebra o stężeniu 25 ppm przyjmować pod język codziennie przed jedzeniem.
• Czyrak: 5 kropli o stężeniu 30-50 ppm nakładać na miejsce chorobowo zmienione rano, w południe i wieczorem, a następnie delikatnie wetrzeć. Wewnętrznie: 1-2 łyżeczki srebra o stężeniu 25 ppm przyjmować pod język codziennie przed jedzeniem.
• Grzybica stóp: 5 kropli o stężeniu 50 ppm nakładać na miejscowo rano, w południe i wieczorem, a następnie delikatnie wetrzeć. Wewnętrznie: 1-2 łyżeczki srebra o stężeniu 5 ppm przyjmować pod język codziennie  rano i wieczorem przed jedzeniem.
• Grzybica paznokci: miejsca chorobowo zmienione na stopach lub dłoniach moczyć i kąpać raz dziennie przez okres 21 dni w dyspersji z koloidalnej srebrnej wody o stężeniu 30-50 ppm. Wewnętrznie: 1-2 łyżeczki srebra o stężeniu 5 ppm przyjmować pod język codziennie rano i wieczorem przed jedzeniem.
• Swędzenie skóry: 5 kropli o stężeniu 25-30 ppm nakładać na miejsce chorobowo zmienione rano, w południe i wieczorem, a następnie delikatnie wetrzeć. Wewnętrznie: 1-2 łyżeczki srebra o stężeniu 5 ppm przyjmować pod język codziennie  rano i wieczorem przed jedzeniem.
• Grzybica skóry: 5 kropli o stężeniu 25-30 ppm nakładać na miejsce chorobowo zmienione rano, w południe i wieczorem, a następnie delikatnie wetrzeć. Wewnętrznie: 1-2 łyżeczki srebra o stężeniu 5 ppm przyjmować pod język codziennie rano i wieczorem przed jedzeniem.
• Atopowe zapalenie skóry (AZS): 10 kropli o stężeniu 25-30 ppm nakładać na miejsce chorobowo zmienione rano, w południe i wieczorem, a następnie delikatnie wetrzeć. Wewnętrznie: 1-2 łyżeczki srebra o stężeniu 5 ppm przyjmować pod język codziennie  rano i wieczorem przed jedzeniem.
• Łuszczyca: 5 kropli o stężeniu 25-30 ppm nakładać na miejsce chorobowo zmienione rano, w południe i wieczorem, a następnie delikatnie wetrzeć. Wewnętrznie: 1-2 łyżeczki srebra o stężeniu 5 ppm przyjmować pod język codziennie rano i wieczorem przed jedzeniem.

Choroby układu moczowo-płciowego

• Zapalenie cewki moczowej: 1-2 łyżki stołowe srebra o stężeniu 25-30 ppm przyjmować pod język codziennie rano, w południe i wieczorem przed jedzeniem. Zewnętrznie: 5 kropli srebra o stężeniu 25-30 ppm nakładać na miejsca chorobowe rano, w południe i wieczorem, a następnie delikatnie wetrzeć.
• Choroby prostaty: 1-2 łyżki stołowe srebra o stężeniu 25-30 ppm przyjmować pod język codziennie rano, w południe i wieczorem przed jedzeniem. 
• Zapalenie miedniczki nerkowej: 3-4 łyżki stołowe srebra o stężeniu 25-30 ppm przyjmować pod język codziennie rano, w południe i wieczorem przed jedzeniem.

 

 Choroby przewodu pokarmowego

• Zapalenie jelita: 3-4 łyżki stołowe srebra o stężeniu 25-30 ppm przyjmować pod język codziennie rano, w południe i wieczorem przed jedzeniem. 
• Biegunka: 2-3 łyżki stołowe srebra o stężeniu 25-30 ppm przyjmować pod język codziennie rano, w południe i wieczorem przed jedzeniem. 
• Dolegliwości żołądkowe: 5-6 łyżek stołowych srebra o stężeniu 25-30 ppm przyjmować pod język codziennie rano, w południe i wieczorem przed jedzeniem. 

Choroby mięśni

• Bóle stawów: 1-2 łyżki stołowe srebra o stężeniu 25-30 ppm przyjmować pod język codziennie rano, w południe i wieczorem przed jedzeniem. Zewnętrznie: 5 kropli srebra o stężeniu 25-30 ppm nakładać na miejsca chorobowe rano, w południe i wieczorem, a następnie delikatnie wetrzeć.
• Bóle twarzy (neuralgia nerwu trójdzielnego): Zewnętrznie: 5 kropli srebra o stężeniu 25-30 ppm nakładać na miejsca chorobowe rano, w południe i wieczorem, a następnie delikatnie wetrzeć.
• Bóle mięśni: 2-3 łyżki stołowe srebra o stężeniu 25-30 ppm przyjmować pod język codziennie rano, w południe i wieczorem przed jedzeniem. Zewnętrznie: 5 kropli srebra o stężeniu 25-30 ppm nakładać na miejsca chorobowe rano, w południe i wieczorem, a następnie delikatnie wetrzeć.
• Dolegliwości reumatologiczne:  2-3 łyżki stołowe srebra o stężeniu 25-30 ppm przyjmować pod język codziennie rano, w południe i wieczorem przed jedzeniem. Zewnętrznie: 5 kropli srebra o stężeniu 25-30 ppm nakładać na miejsca chorobowe rano, w południe i wieczorem, a następnie delikatnie wetrzeć.

Pozostałe choroby i dolegliwości

• Stany wyczerpania: 2-3 łyżki stołowe srebra o stężeniu 25-30 ppm przyjmować pod język codziennie rano, w południe i wieczorem przed jedzeniem. 
• Stany osłabienia: 2-3 łyżeczki srebra o stężeniu 25-30 ppm przyjmować pod język codziennie rano, w południe i wieczorem przed jedzeniem przez 21 do 28 dni.
• Gorączka: 2-3 łyżki stołowe srebra o stężeniu 25-30 ppm przyjmować pod język codziennie rano, w południe i wieczorem przed jedzeniem. Zewnętrznie: 5 kropli srebra o stężeniu 25-30 ppm nakładać  miejscowo na klatkę piersiową rano, w południe i wieczorem, a następnie delikatnie wetrzeć.
   

Jak zrobić srebro o 25 ppm ze srebra 50 ppm? Wlać do połowy buteleczki z atomizerem lub pipetą srebro 50 ppm, i uzupełnić drugie pół wodą ;)

Źródło: "Srebro koloidalne. Lek czy trucizna" O. Franneck

Ziołowe antybiotyki - moja recenzja

Prawie tydzień temu przyjechała do mnie popularna w Internecie książka Ziołowe Antybiotyki. Jako, że należę na Facebooku to kilku (-nastu) :) grup zdrowotnych i ziołowych, co jakiś czas mi się ona "przewijała"i nie ukrywam, że mocno mnie zaciekawiła ...
Także książkę już mam i nie ukrywam, że jest jedną z grubszych jaką mam (trzecia od końca :)). 

Na dość długim wstępie jest opisane skąd się bierze coraz więcej chorób lekoopornych, na które nie działają antybiotyki. Przyczyna w dużej mierze jest w uodpornieniu się bakterii na antybiotyki, z to tylko dlatego, że za duże ich przyjmujemy i w wielu przypadkach zupełnie niepotrzebnie. Kolejną przyczyną są antybiotyki zawarte w żywności, szczególnie w drobiu. To też sprawia, że nasz organizm uodparnia się na antybiotyki.
Przykładowo; obecnie 30% wszystkich zakażeń dróg moczowych wywołanych bakterią E. coli jest opornych na leczenie, w porównaniu z 5% jeszcze 10 lat temu!
A tymczasem, jak podaje książka - jagody jałowca w połączeniu z uczepem działa prawie zawsze.

"Pieniądze nie tkwią w wyleczeniu. Pieniądze tkwią w lekarstwie"

- komik Chris Rock

Opisane są tu takie oporne bakterie;

• Clostridium difficile
• Enterococus spp.
• Prątek gluźlicy
• Candida spp.
• Salmonella spp.
• Staphylococcus aureus (gronkowiec złocisty), MRSA
• itd.

wraz z ziołami, jakie są skuteczne w ich eliminowaniu.

Kolejne rozdziały odkrywają głębiej poszczególne zioła. Pokazują, na jakie mikroorganizmy są aktywne i w czym mogą być skuteczne.

Jeszcze dalej znajdziecie informacje jak uprawiać, zbierać i przygotowywać poszczególne rośliny jako leki, szczególnie ziół wzmacniających odporność.

Ale nie liczcie tu, że poczytacie coś o czosnku, cebuli itp. :)

Większa część roślin opisanych tu jest już ogólnie znana, chociaż niekoniecznie, nasza, krajowa. Np.;

- Cryptolepis 

- Sida (ślazowiec)

- Alchornea

- Uczep (Bidens)

 i bardziej znane;

-  Berberys

- Jałowiec

- Miód

- Lukrecja

- Traganek

- Echinacea (jeżówka)

- Żeń-szeń syberysjki

- Różeniec  górski

- Ashwagandha

- Imbir

- Czarny pieprz

Ciekawi jesteście pewnie jak z dostępnością tych ziół...Więc te bardziej znane są bez problemu dostępne w internecie i po zielarniach. Natomiast te nieznane (przynajmniej dla mnie) też można znaleźć, tyle że ceny są już dość spore (np. 50 zł na 100 g liści Alchornea).

Książka "reklamuje" stronę gdzie można nabyć wszystkie zioła w niej zawarte (odzyskajenergie.pl), niestety ja nie mogłam się tam odnaleźć... Brakuje mi tam lupki "szukaj", a jak wpisywałam w google dane zioło i nazwę strony to kierowało tylko do opisu zioła, a nie do sklepu... 

Edit: "doszły" już na stronie sklepu produkty do sprzedaży, tutaj można je zobaczyć.

Co bardzo warto podkreślić książkę napisał światowej klasy specjalista w dziedzinie ziołolecznictwa - Stephen Harrod Buhner. Większości osobom powinien się kojarzyć z "protokołem Buhnera" stosowanym w leczeniu boreliozy.

Książkę można zakupić od razu w wydawnictwie Biały Wiatr lub gdziekolwiek indziej w Internecie lub dobrych księgarniach.

Nerki i pęcherz moczowy - terapie witaminami

Trzeba bardzo uważać, żeby nie wyziębić nerek. Nerki lubią temperaturę wyższą. Osoby, które mają z nimi problemy mogą zastosować pas neoprenowy, aby nieco podnieść temperaturę w tym miejscu. nerki zawierają w sobie bardzo duże ilości mitochondriów, czyli wykazują bardzo duże zużycie energii (podobnie jak serce). Mitochondria wpływają na prawidłowe filtrowanie krwi przez nerki oraz na wymianę różnych soli. Nerki usuwają szkodliwe substancje, takie jak mocznik, kwas moczowy, szczawiany, kreatyninę. Jeśli chcemy sprawdzić jak funkcjonują nerki to należy zrobić badania;
- mocznik (z krwi lub moczu) to odpad produkowany przez wątrobę, a następnie filtrowany przez nerki. Odczytując wynik należy wziąć pod uwagę czy osoba nie jest w ciąży, czy nie uprawiała za dużo sportu, i zweryfikować dietę pod kątem białka, bo to ono często podnosi wynik.
- kreatynina - powstaje podczas rozpadu fosforanów w mięśniach. Nadmierna jej ilość występuje gdy ktoś uprawia dużo sportu, albo jest bardzo wysoki, bądź ma bardzo rozwiniętą muskulaturę, albo bardzo białkowa dieta. Osoby, które bardzo się pocą, a piją mało wody też będą miały jej podwyższony poziom. I wcale nie musi to oznaczać problemu z nerkami tylko z dietą lub odwonieniem. Najczęściej osoby, które mają siedzącą pracę mają mocznik i kreatyninę w normie, a sportowcy mają oba te  parametry poza normą. Aby nie zafałszować wyników należy min. tydzień przed badaniem ograniczyć spożycie białka oraz aktywność fizyczną.
Mit, że nadmiar białka szkodzi nerkom ma sens, gdy występują już problemy z nerkami. Jeśli mamy zdrowe nerki to nadmiar białka im nie szkodzi.
Nerki są odpowiedzialne za równowagę kwasowo-zasadową, regulują ciśnienie krwi. Gdy ktoś cierpi na mocne bóle głowy, to często są one spowodowane problemem z nerkami, albo problemem z wątrobą. Jeśli ból głowy jest skroniowy i boli jakby ktoś zaciskał obręcz na skroniach  to ten ból w większości przypadków jest problemem wątroby.
Na nerki rewelacyjna jest pokrzywa, ale pita w dużych ilościach (ok. 2 l).
Witamina C jest bardzo dobra w zapobieganiu infekcji dróg moczowych. Dr Pauling uważał, że duża ilość witaminy C w moczu jest dla nas bardzo ważna, ponieważ chroni układ moczowy przed infekcjami. Uważał, że mętny mocz, z dużą ilością fosforanów,  nabłonkiem  jest oznaką małej ilości wit. C. Wit. C zapobiega i leczy kamienie nerkowe. 
Niewydolność nerek
- nauczyć się oddychać przeponowo bo ważny jest tu tlen
- dieta; ograniczyć białko, suplementować aminokwasy, 
- B kompleks 50 mg,
- l-karnityna koniecznie (1 g) 
- koenzym Q10 - 3 mg na 1 kg masy ciała
- selen - 100 mcg (selenomietionina)
- wit. C
uważać na cynk, bo może się kumulować jak nerki nie domagają.

Pęcherz moczowy
- ograniczamy węglowodany oraz cukry proste
- wit. B12- 500 mcg na noc
- biotyna - 2,5 mg
- kwas foliowy - 400 mcg
- benfotiamina - 50-300 mg
- koenzym Q10 - 3 mg na 1 kg masy ciała
- siarczan chondroityny - 2 x 250 mg (aktywuje funkcjonowanie bariery ochronnej pęcherza)
- wit. C - 4 x 1 g skutecznie zakwasza mocz, a to stwarza nieprzyjemne środowisko dla bakterii
- d-mannoza - 2 x 1 g
- olejek z oregano
- korzeń z pokrzywy  (wyciąg kapsułkowany 250 mg x 1 dziennie)

Nietrzymanie moczu
-skuteczną techniką jest ćwiczenie mięśni Kegla
- olej z pestek dyni - 10 g
- magnez - 350 mg
- dziurawiec (napary)
akupresura może fajnie pomóc
Pęcherz jest bardzo wrażliwy na silne emocje.

Bez czarny (dziki bez) - kwiaty

W maju niewątpliwą ozdobą wiejskich chat jest kwitnący krzew dzikiego bzu czarnego. Warto wybrać się na wieś lub do lasu, aby pozyskać ten cenny surowiec zielarski. Wszystkie składniki tego krzewu mają duże znaczenie w leczeniu i dlatego często nazywany był "apteką biednych ludzi".
Dziki bez czarny jest bardzo pospolitym krzewem rosnącym na brzegach lasów, zrębach leśnych, w zaroślach, na nieużytkach i przy domostwach.

Zbiór
W suche i pogodne dni ścinamy całe baldachy w początkowej fazie kwitnięcia - czyli część kwiatów musi być niedorozwinięta.  Kwiatostany delikatnie układamy w koszyku. Suszymy całe baldachy rozłożone cienką warstwą albo rozwieszone w przewiewnych, suchych miejscach. Po wysuszeniu strząsamy same kwiaty, a szypułki wyrzucamy. Przechowujemy w szczelnie zamkniętych, ciemnych pojemnikach.

Zastosowanie
Kwiaty bzu czarnego działają napotnie, przeciwgorączkowo, wykrztuśnie i łagodnie moczopędnie. Zalecane na grypę i przeziębienie przebiegające z gorączką, suchy kaszel, a także wspomagająco w chorobach reumatycznych i stanach zapalnych dróg moczowych. Skutecznie zwalczają migreny, bóle głowy oraz bezsenność.
Zewnętrznie naparu z kwiatów używamy do przemywania zmienionej chorobowo skóry i do płukania jamy ustnej i gardła, a także w formie toniku dla ziemistej, starzejącej się skóry.

PRZEPISY

Syrop z kwiatów bzu czarnego

30 baldachów bzu czarnego

2 cytryny

4 szklanki wody

75 dag cukru

Obcinamy grubsze części baldachów i układamy w słoju na przemian z pokrojonymi w plastry (bez pestek), wyszorowanymi wcześniej cytrynami. W garnku gotujemy syrop z wody i cukru, po wystygnięciu zalewamy nim bez. Naczynie przykryte gazą odstawiamy na 3 dni, codziennie mieszając drewnianą łyżką, aby uniknąć fermentacji. Po tym czasie syrop przecedzamy i przelewamy do wyparzonych słoików lub butelek, pasteryzujemy przez 5-10 min. 

Syrop ten ma termin ważności do następnych zbiorów. W razie przeziębienia pijemy łyżkę syropu 3 razy dziennie. Możemy go także dodawać do herbaty - działa rozgrzewająco jak sok malinowy.

Jeśli syrop przetrzymamy trochę dłużej na kwiatach (10 dni), to otrzymamy świetny, lekko musujący płyn - chłodzący i orzeźwiający.

Syrop z kwiatów bzu czarnego wg dra Różańskiego

zebrać 2 wiaderka 8 l kwiatów bzu, przemielić przez maszynkę do mięsa, zalać 10-12 l wody i zasypać 4-5 paczkami kwasku cytrynowego, zagotować i odstawić na noc. Następnie przecedzić. Podgrzać, dodać 5-6 kg cukru, wymieszać. Wlewać do butelek lub słoików umytych i wypłukanych w gorącej wodzie, zakręcać na gorąco pokrywkami z uszczelką. Odczekać aż pokrywki zaciągnie. przechowywać w ciemnym i chłodnym miejscu. Syropek doskonały do picia i jako dodatek do herbaty, rozcieńczania wodą zdrojową. Środek wzmacniający, bogaty we flawonoidy, witaminy, potas i fitosterole, znakomity na kaszel, osłabienie i jako środek regulujący przemianę materii.

Odnoście niepotrzebnego dla niektórych  mielenia kwiatów dr wyjaśnia:" mielenie rozrywa ściany komórkowe i uwalnia flawonoidy, olejki, nitrylozydy, garbniki, fenolokwasy i in. substancje. Gdy nie rozdrobnimy surowca to śmiało powiem: 30-40% czynnych składników po odcedzeniu wywalamy do kanalizacji czy na kompost." 

Źródło

Nalewka z kwiatów bzu czarnego

 25 baldachów bzu czarnego

cytryna

2 szkl wody

50 dag cukru

500 ml spirytusu

sok z 2 limonek

ew. łyżeczka suchego korzenia arcydzięgla

Postępujemy tak samo jak w przypadku syropu, tylko kwiaty pozostawiamy na 10 dni, nie zapominając o codziennym mieszaniu nalewu. Po tym czasie przelewamy do drugiego słoja, filtrując przez podwójnie złożoną gazę. Zalewamy spirytusem oraz sokiem z limonek i dodajemy korzeń arcydzięgla. Odstawiamy na 6 tyg, aby nalewka dobrze się sklarowała, i dopiero po tym czasie przelewamy do butelek. 

Jeśli nie zażywamy antybiotyków, to można z powodzenie pić taką nalewkę w przypadku przeziębień i grypy po pół kieliszka 2 razy dziennie.

Nalewka z kwiatów (Roberta Wagnera)

 kwiaty czarnego bzu

plastry cytryny (ze skórką)

cukier

spirytus lub wódka

Kwiaty bzu i plastry cytryny ułożyć warstwowo w słoju, każdą warstwę przesypać cukrem. 

Można też same kwiaty zasypane cukrem polać sokiem z cytryny. Kwiaty wtedy puszczą sok. Nalew trzymamy na słońcu, wstrząsamy codziennie, aby nie zaszły procesy fermentacji oraz by kwiaty nie skisły. Gdy powstanie syrop zlewa się go, a kwiaty zalewa alkoholem i pozostawia na 2 miesiące, następnie alkohol się przecedza, kwiaty wyrzuca, a powstały alkohol łączy się z syropem i pozostawia na kolejne 2 miesiące. Dobre nalewy im dłużej stoją tym są lepsze. 

Powstała nalewka ma piękny żółty kolor i bardzo oryginalny, delikatnie kwaskowaty smak.

Kwiaty dzikiego bzu w cieście

10 baldachów bzu czarnego  

ok. pół szkl mąki

3 szkl wody gazowanej lub jasnego piwa

jajko

sól

tłuszcz do smażenia

cukier puder

  Robimy ciasto jak na naleśniki. Na patelni rozgrzewamy sporą ilość tłuszczu.Całe baldachy moczymy w cieście i smażymy na gorącym tłuszczu, po usmażeniu przekładamy na papierowy ręcznik i odsączamy z nadmiaru tłuszczu. Posypujemy cukrem pudrem i jemy jeszcze ciepłe. Placki ponoć dobrze smakują polane syropem z mniszka :)

 Napar z kwiatów czarnego bzu
łyżka suszonych kwiatów bzu
szklanka wody

Suszone kwiaty zalewamy szklanką wrzątku i odstawiamy na 15 min do naciągnięcia. Pijemy ciepły napar małymi łykami - pierwszego dnia 3 szkl w równych odstępach czasu, a w następnych dniach - po2 szklanki.

Taki napar jest doskonałym środkiem na gorączkę, chrypę i uporczywy suchy kaszel. Możemy nim również płukać gardło lub przemywać twarz.  

Szampan z kwiatów dzikiego bzu

6 litrów wody

700 gr cukru

4 obrane cytryny, w plastrach

15 baldachów (kwiatów) dzikiego bzu

2 łyżki octu winnego (opcjonalnie)

1. zagotuj litr wody i rozpuść w niej cukier.
2. umieść wszystkie składniki w naczyniu do fermentacji (ja używam dużego słoja).
3. nakryj naczynie i odstaw na tydzień. Po kilku dniach w naczyniu pojawi się piana. To bardzo dobrze. Jest to oznaka fermentacji. Proces ten zachodzi dzięki bakteriom i drożdżom naturalnie występującym na kwiatach bzu.
4. po tygodniu przelej przecedzony płyn do butelek.
uwaga: butelki do przechowywania szampana muszą być odporne na ciśnienie. Najlepsze są takie z ceramicznym korkiem, szklane lub plastikowe.

Szampan z kwiatów bzu - sposób II
1,5 l niegazowanej, niskozmineralizowanej wody mineralnej
5-7 kwiatów czarnego bzu
3 plastry cytryny
3 łyżki cukru

Z butelki wody odlewamy szklankę wody. Wrzucamy do niej pozbawione szypułek kwiaty oraz plasterki cytryny. Cukier rozpuszczamy w małej ilości wody, chłodzimy. Dolewamy do butelki, mieszamy, zakręcamy, odstawiamy. Kilka razy dziennie wstrząsamy. Po 24 h przelewamy zawartość do innej butelki odcedzając kwiaty. Wstrząsamy codziennie. Jeśli butelka mocno napęcznieje, odkręcamy delikatnie korek i wypuszczamy gaz. Po 4-5 dniach napój powinien być gotowy, jest lekko gazowany, smakiem na pewno zaskoczy gości. Przed rozlaniem wstrząsnąć butelką.

Ocet z kwiatów bzu

kilkanaście kwiatów czarnego bzu
4 łyżki cukru
woda

Do umytego i wyparzonego słoika ok 3l dodałam kwiaty, które zasypałam cukrem zalałam ciepłą wodą tak do 3/4wysokości słoika.  Słoik zakryłam listkiem ręcznika papierowego zabezpieczając go gumką recepturką.  Słoik odstawiłam w ciepłe miejsce i mieszałam codziennie, już pod dwóch dniach ocet ładnie buzuje.Ocet należy odstawić na 3-4 tygodnie.  Po tym czasie ocet należy odcedzić i przelać do butelek, dostawiając w chłodne miejsce.Taki ocet jest gotowy do stosowania.

Działanie kosmetyczne: - rozcieńczony z wodą ocet służy do przemywania twarzy w celu zmniejszenia objawów trądziku różowatego i przebarwień skóry. Ocet z kwiatów bzu czarnego można stosować na cerę suchą, mało elastyczną, który ujędrnia i daje nawilżenie.

Źródło: M. Gorzkowska "Zioła - jak zbierać, przetwarzać i stosować"

Sosna zwyczajna

(zbiór od 25 kwietnia do 15 mają)

Kwiecień to początek zbiorów młodych pędów sosnowych. Podczas spaceru do lasu możemy zaopatrzyć się w bardzo cenny surowiec zielarski do wyprodukowania syropu sosnowego. Można go zrobić zarówno z młodych pędów, jak i z pączków, jednak te ostatnie należy zbierać tylko w okresie spoczynku, na przedwiośniu, z drzew ściętych lub przeznaczonych do ścięcia. Taki spacer nie będzie też obojętny dla naszego zdrowia, bowiem od lat znany jest dobroczynny wpływ pachnących żywicą lasów sosnowych na nasz organizm. Sosna jest drzewem bardzo pospolicie występującym w naszym kraju i trudną ją pomylić z innymi iglakami.

Zbiór

Młode pędy sosnowe, nie dłuższe niż 5 cm, lepkie od żywicy i okryte jeszcze łuskami, zbieramy, odrywając od rośliny, Z jednej sosny możemy zerwać tylko 3-4 pędy. Te przeznaczone do suszenia kroimy na kawałki o dł. 1 cm, rozkładamy cienką warstwą na papierze i suszymy w przewiewnym miejscu w temp. Otoczenia. Po wysuszeniu przekładamy do czystych słoików.

Zastosowanie

Pączki i młode pędy mają zastosowanie w leczeniu zapalenia górnych dróg oddechowych, nieżytach oskrzeli, kaszlu, katarze, stanach zapalnych dróg moczowych, nerwobólach i wyczerpaniu nerwowym. Sosna ma także właściwości antyseptyczne.

PRZEPISY

Syrop z pędów sosnowych

40 młodych pędów sosnowych

3 szkl cukru

Młode pędy układamy w słoju, przesypując je cukrem. Słój przykrywamy gazą i odstawiamy na 2 tyg w ciepłe, słoneczne miejsce. Codziennie potrząsamy słojem, aby cukier się rozpuścił. Po tym czasie syrop przecedzamy przez gazę, odciskamy pędy i zlewamy do wyparzonych słoiczków lub butelek. Pasteryzujemy przez 15 min.

Zażywamy: dorośli – łyżkę płynu 3 razy dziennie, dzieci – łyżeczkę płynu 3 razy dziennie. Syrop jest doskonałym lekiem na kaszel i katar, szczególnie lubianym przez dzieci.

Nalewka sosnowa

30 młodych pędów sosnowych

500 ml spirytusu

szklanka miodu

szklanka wody

skórka i woda z 1 cytryny

ew. 1 laska wanilii

Pędy sosnowe układamy w słoju, zalewamy spirytusem i odstawiamy na 2 tyg w ciepłe, słoneczne miejsce. Następnie nalewkę zlewamy do butelki, filtrując ją przez gazę. Pozostałe w słoju pędy zalewamy ciepłą wodą wymieszaną z miodem, dodajemy otartą skórkę z cytryny, sok z cytryny oraz ew. wanilię. Ponownie odstawiamy w ciepłe miejsce na 2 tyg; codziennie należy delikatnie wstrząsać słojem. Po tym czasie zlewamy płyn i łączymy go z poprzednim nalewem. Filtrujemy przez gęsta gazę, rozlewamy do ciemnych butelek i odstawiamy do leżakowania na 3 mies.

Pijemy pół kieliszka 3 razy dziennie w trakcie choroby i złego samopoczucia. Nalewkę sosnową stosujemy w nieżytach górnych dróg oddechowych, zapaleniu oskrzeli, bólach gardła, ale także w osłabieniu i wyczerpaniu nerwowym.

Odwar z pędów sosnowych

łyżeczka suszonych pędów sosnowych

szklanka wody

Pędy zalewamy wodą, podgrzewamy (nie doprowadzając do wrzenia) przez 3-5 min i odstawiamy na 15 min do naciągnięcia. Płyn przecedzamy, dosładzamy miodem i pijemy w ciągu dnia.

Taki odwar leczy przeziębienia przebiegające z suchym kaszlem. Tak samo przyrządzony odwar – tyko 4 łyżeczki pędów zalane 4 szklankami wody – możemy dodać do kąpieli. Jest doskonałym środkiem odświeżającym i oczyszczającym skórę.

Maść sosnowa

4 łyżki suszonych pędów sosnowych

łyżka suszonej mięty

pół kostki smalcu wieprzowego

łyżka spirytusu

Pędy sosnowe rozdrabniamy i rozcieramy w moździerzu, dodajemy spirytus, mieszamy i odstawiamy na godzinę. W kąpieli wodnej rozpuszczamy smalec i dodajemy do niego zioła. Gotujemy na wolnym ogniu przez 2 godz, po czym przecedzamy przez gazę, napełniamy pojemnik i odstawiamy do stężenia.

Taka maść jest bardzo aromatyczna i można nią smarować klatkę piersiową i plecy w przypadku objawów grypowych, przy przeziębieniu i katarze z obrzękiem błon śluzowych nosa i uczuciem utrudnienia oddychania.

Źródło: M. Gorzkowska „Zioła – jak zbierać, przetwarzać, stosować”

Mniszek lekarski

(zbiór od 20 kwietnia do 13 maja)

Pod koniec kwietnia trudno nie zauważyć eksplozji żółtego koloru na łąkach, pastwiskach. To mniszek lekarski usilnie tępiony przez miłośników nieskazitelnych trawników. A warto wiedzieć, że jest to jedna z najskuteczniejszych roślin zielarskich, która wspomaga leczenie wielu chorób.

Skład:

Korzenie mniszka zawierają związki gorzkie, trójterpeny, fitosterole, żywicę, cholinę, gumy roślinne, inulinę (do 40%), kwasy organiczne.
Kwiaty: luteinę, witaminy, sole mineralne, flowonoidy, związki gorzkie.
Liście: witaminy, sole mineralne, związki gorzkie, fotosterole, flawonoidy, olejek eteryczny, związki cukrowe, żywice, trójterpeny, fenolokwasy.

Zbiór

W lecznictwie wykorzystujemy wszystkie części rośliny. Wczesną wiosną lub jesienią wykopujemy korzenie, w kwietniu i maju zbieramy młode listki i główki kwiatów, będące w początkach lub pełni kwitnienia. Zbiór najlepiej przeprowadzić przed południem w suchy, słoneczny dzień.

Zastosowanie:

Mniszek lekarski ma szerokie zastosowanie w leczeniu chorób wątroby i woreczka żółciowego, nerek, trzustki i śledziony. Ponadto stosowany jest przy złej przemianie materii, na zaparcia, w dnie moczanowej i reumatyzmie, we wczesnej fazie cukrzycy, przy nadciśnieniu i chorobach skóry. Doskonale oczyszcza organizm z toksyn.

Zastosowanie w kosmetyce:
Zioło jest dodawane do kremów i płynów do pielęgnacji skóry suchej, starzejącej się, ziemistej.

PRZEPISY

Syrop z kwiatków mniszka lekarskiego

450 kwiatów mniszka 

5 szklanek wody

cytryna

750 g cukru

Zebrane główki kwiatów rozkładamy na białym papierze lub prześcieradle, alby nieproszeni goście (muszki, robaczki) opuściły kwiaty. Następnie przekładamy do pojemnika, zalewamy zimną, najlepiej źródlaną wodą, dodajemy dobrze wyszorowaną, pokrojoną w plastry cytrynę, usuwając z niej pestki. Odstawiamy na 5 godzin, po czym gotujemy przez 30 minut na wolnym ogniu pod przykryciem. Następnego dnia kwiaty z cytryną odcedzamy i wyciskamy przez gazę. Do otrzymanego płynu dodajemy cukier i gotujemy do uzyskania gęstego syropu - można gotować przez kilka godzin przez 3 kolejne dni. Gorący roztwór przelewamy do słoiczków lub butelek, które szczelnie zakręcamy i odwracamy do góry dnem.

Zażywamy łyżkę płynu 3 razy dziennie. Syrop ma termin ważności do następnych zbiorów, ale po otwarciu należy go przechowywać w lodówce. Jest doskonałym środkiem na kaszel i przeziębienie, szczególnie lubianym przez dzieci, ponieważ ma smak miodu.

Syrop z mniszka pospolitego (lekarskiego) na miodzie

Syrop z mniszka pomaga przy stanach zapalnych dróg oddechowych, kaszlu i chrypce, działa bakteriobójczo, odporność wzmacnia. Co więcej, oczyszcza organizm, wspomaga wątrobę, ułatwia trawienie, no i działa rozkurczowo, poprawia pamięć, gdyż zawiera lecytynę.
✿ Syrop robię tak:
W słoneczny dzień zbieram do koszyka kwiatostany mniszka i rozkładam w cieniu na czystym papierze, aby żyjątka wszystkie miały czas z nich wyjść. Po godzince kwiaty wrzucam do garnka, zalewam wrzącą wodą, aby były przykryte, chwilkę jeszcze gotuję. Garnek odstawić na jeden dzień, aby mikstura mocy nabrała. Następnego dnia, farfocle odcedzam przez gazę. Do płynu otrzymanego dodaję tyle miodu, ile tego płynu mam, i nalewam do butelek. Syrop na miodzie działa świetnie na zdrowie. Dla większej trwałości w lodówce go przechowuję.

Nalewka z kwiatów mniszka lekarskiego

 40 kwiatów mniszka lekarskiego

 1l wódki

Pozbawione muszek kwiaty wkładamy do słoja i zalewamy wódką. Słój szczelnie zamykamy i odstawiamy na 2 tygodnie w ciemne miejsce. Po tym czasie nalewkę filtrujemy przez gazę, wyciskając kwiaty. Dobrze jest zostawić jeszcze na tydzień płyn w słoiku, aby nalewka ustała. Dopiero wtedy przelewamy ją do butelki.

Nalewkę dozujemy po 2 łyżki 3 razy dziennie przed posiłkiem. Stosujemy w przypadku zaparć i złej przemiany materii. Doskonale też pomaga w chorobach naczyń krwionośnych, ponieważ łagodzi żylaki nóg i odbytu. Działa lekko odwadniająco i może być stosowana w nadciśnieniu tętniczym oraz chorobach nerek i pęcherza moczowego.

Wino z kwiatów mniszka lekarskiego

litrowy słoik płatków mniszka

 4 l wody

2 cytryny

1 kg miodu

15 g suszonych drożdży do białych win

Zebrane płatki rozkładamy  na białym papierze na pół godziny, następnie przekładamy do słoja i zalewamy przegotowaną letnią wodą. Nieobrane cytrusy dokładnie myjemy i wkładamy do słoja (lekko wyciskamy sok z owoców), dodajemy również miód i drożdże. Odstawiamy na 3 tyg do ciemnego pomieszczenia, mieszając co 3 dni. Po zakończonej fermentacji zawartość odciskamy przez ścierkę, zlewamy do butelek i odstawiamy w chłodne miejsce jeszcze na 9 miesięcy. 

Pijemy pół szklanki 3 razy dziennie przed posiłkami. Wino stosujemy w przypadku chorób woreczka żółciowego, w leczeniu dny moczowej oraz we wczesnych stadiach cukrzycy.

Sok z mniszka lekarskiego

W celu uzyskania soku zbieramy całą naziemną część rośliny, płuczemy w zimnej wodzie i przekręcamy przez maszynkę do mięsa lub rozdrabniamy na miazgę w malakserze, następnie sok wyciskamy przez gazę. Pijemy szklankę płynu 3 razy dziennie. Picie soku z mniszka lekarskiego daje doskonałe efekty oczyszczające i wzmacniające organizm, ma również działanie moczopędne i tym się różni od podobnie działających środków farmakologicznych,że nie wypłukuje potasu, a wręcz go uzupełnia.

Maść z mniszka na podrażnienia

60 g wazeliny kosmetycznej

40 g płatków mniszka  

Wazelinę roztopić w kąpieli wodnej, dodać płatki mniszka i podgrzewać mieszając przez minutę. Przykryć rondelek gazą i odstawić pod przykryciem na 12 godz. Ponownie podgrzać, przestudzić i odcedzić przez gazę.

Ocet winny z mniszka

300 kwiatów mniszka
6 łyżek cukru
3 litry wody

Wykonanie:

• wsyp kwiaty do naczynia, dodaj cukier i zalej wodą.
• naczynie nakryj gazą i odstaw w ciepłe miejsce.
• po około 48 godzinach zacznie się fermentacja alkoholowa (pojawią się bąbelki, woda z cukrem stopniowo zamieni się  w wino mniszkowe).
• po 7 dniach wyjmij  kwiatki z naczynia.
• zostaw płyn w ciepłym miejscu na 14 dni – w tym czasie słodkawe winko zamieni się w ocet. Gotowe.
• nie ma potrzeby dodawania drożdży czy bakterii octowych.

Zalety octu winnego mniszkowego:

• ocet jest naturalnym ekstraktem z kwiatów mniszka, zawiera wiele substancji czynnych, jak pyłek kwiatowy, luteina, flawonoidy, witaminy, minerały i substancje gorzkie.
• kwaśne środowisko octu sprawia, że wszystkie te substancje są łatwiej przyswajalne przez organizm
• ocet mniszkowy nie wymaga dodawania konserwantów ani cukru, czy obróbki termicznej.
• wykonanie octu mniszkowego nie jest pracochłonne.

Zastosowanie:

• kulinarne, jako zalewa do wiosennych surowców jadalnych (np. pąki bzu czarnego, pąki mniszka, łodyżki czosnku niedźwiedziego). Idealny również do konserwowania ryb.
• dodatek do sałatek
• dodatek do napojów, tak samo jak ocet jabłkowy: 1 łyżka octu mniszkowego na szklankę wody
• kosmetyczne: do płukania włosów, dodatek do toników.

Inne

Wczesną wiosną warto zrobić sałatkę z młodziutkich listków mniszka lekarskiego. Wspomoże i oczyści nasz organizm po zimie. Młode liście mniszka możemy spożywać z różnymi dodatkami, wg indywidualnych upodobań.

Źródło: M. Gorzkowska "Zioła - jak zbierać, przetwarzać i stosować"

Brzoza

 (zbiór od 15 kwietnia do 31 maja)

To jedno z piękniejszych i wartościowszych drzew wypełniających polski krajobraz. Od wieków brzozie przypisywano niezwykłe właściwości magiczne i lecznicze.

Lecznicza historia

W średniowieczu lecznicze właściwości brzozy jako pierwsza opisała św. Hildegarda z Bingen, która używała świeżych pączków drzewa na choroby skóry. W XIII i XIV wieku brzoza była już szeroko używana jako doskonały lek na nerki i bóle wątroby.

Surowiec zielarski i zastosowanie

Surowcem zielarskim są liście, pączki, kora, sok oraz huba brzozowa.

Liście – najlepsze są młode, jeszcze lepkie liście. Zebrane liście można ususzyć w ciemnym, przewiewnym miejscu, rozłożone cienką warstwą na papierze. Dobrze ususzone liście powinny mieć kolor oliwkowozielony, przechowujemy je w papierowych torbach. Najwięcej substancji leczniczych mają liście w kwietniu i maju.

Suszone liście brzozy stosuje się w chorobach nerek i układu moczowego, chorobach bakteryjnych, zapalnych, połączonych ze skurczami oraz w dolegliwościach reumatycznych. Działa również moczopędnie, reguluje trawienie, ma właściwości odkażające i wzmacniające. Oczyszcza wątrobę, leczy trądzik oraz przyspiesza porost włosów.
Liście brzozy zawierają związki flawonoidowe, garbniki, saponiny, olejki eteryczne, kwasy organiczne, żywice, sole mineralne, witaminę C, trójterpeny (betulinę).

Pączki - młode pączki suszymy w temp. 30 st. C. Zawierają flawonoidy, saponiny, olejki eteryczne. Napary z pączków pomagają w schorzeniach dróg żółciowych, zapaleniu węzłów chłonnych.
Liście i pączki oczyszczają organizm z kwasu moczowego, który zdradliwie osadza się w postaci kryształków w stawach, wywołując ich stan zapalny i ból. Brzoza ułatwia również pozbywanie się innego szkodliwego metabolitu - mocznika.

Kora brzozy - zawiera trójterpeny (betulinę, kwas betulinowy), garbniki, saponiny.
Odwarów z kory używa się w chorobach skórnych, kamicy moczowej i żółciowej, obrzękach, niewydolności krążenia, osłabieniu. 

Czyr brzozowy - ma właściwości przeciwzapalne, przeciwbakteryjne, wzmacniające, przeciwnowotworowe, zwiększa też odporność organizmu.
Zalecany jest w chorobach nowotworowych, bakteryjnych schorzeniach wątroby, przewlekłych chorobach przewodu pokarmowego.

Zastosowanie zewnętrzne:

Napary i odwary stosuje się w zapaleniu węzłów chłonnych, łojotoku, trądziku, łuszczeniu naskórka, do kąpieli przy schorzeniach skóry.

Z ludowych przekazów wiemy, że gałązki brzozy ustawione w wazonie obok łóżka lub w miejscu wypoczynku działają relaksująco, a ułożone pod materacem wzdłuż kręgosłupa pomagają dzieciom cierpiącym na moczenie nocne i koszmary senne, a także kobietom ze schorzeniami ginekologicznymi. Włożone pod poduszkę liście brzozowe pozbawiają ponoć uporczywych bólów głowy, gałązki harmonizują otoczenie wokół nas, niwelują złą energię oraz emitują korzystne promieniowanie. Współczesna nauka potwierdza pozytywne działanie brzozy na organizm ludzki.

Przepisy

Wino z liści brzozowych

szklanka świeżych młodych liści brzozy

pęczek natki pietruszki

1 l wytrawnego wina gronowego

szklanka miodu

Liście brzozy i natkę dokładnie płuczemy i wkładamy do garnka, wlewamy wino, doprowadzamy do wrzenia i gotujemy na bardzo małym ogniu przez 15 minut. Po tym czasie zdejmujemy z ognia i pozostawiamy pod przykryciem na 2-3 godziny, następnie przecedzamy i dodajemy miód. Delikatnie ogrzewamy do temp. ok. 30 st. C,aby miód się rozpuścił. Ciepły płyn rozlewamy do butelek i przechowujemy w chłodnym miejscu. Pijemy pół szklanki 3 razy dziennie przed posiłkiem. Wino jest doskonałe na "przepłukanie" nerek, i co się z tym wiąże - pozbawienie organizmu szkodliwych substancji przemiany materii.

Maść brzozowa 

szklanka suszonych lub świeżych liści brzozy

łyżka suszonych kwiatów wiązówki błotnej

250 g smalcu wieprzowego lub gęsiego

Smalec rozpuszczamy w kąpieli wodnej, wrzucamy liście brzozy i kwiaty wiązówki błotnej, mieszamy drewnianą łyżką. Gotujemy na małym ogniu 5 godzin, po czym odstawiamy do ostygnięcia. Następnego dnia czynność powtarzamy. Całość przecedzamy przez gazę, a zioła wyciskamy. Gotowy preparat przelewamy do wyparzonych słoiczków i odstawiamy do zastygnięcia. Maścią smarujemy stawy w przypadku choroby reumatycznej czy zmian gośćcowych. Do smalcu można dodać także kwiatki stokrotki polnej, ponieważ działa przeciwbólowo. 

Preparat na ropny trądzik

kilka witek brzozy o średnicy ok. 5 mm

pół szklanki mleka

Z witek delikatnie zdejmujemy korę i łyżeczką zeskrobujemy zielonkawą maź znajdującą się tuż pod łykiem (najlepiej zrobić to w kwietniu-maju). Łyżeczkę mazi rozpuszczamy w mleku, jeśli to możliwe - takim prosto od krowy, jeszcze ciepłym. Taką miksturą smarujemy zmienioną chorobowo skórę aż do ustąpienia trądziku.

Przy bólach reumatycznych lub gośćcowych dobrze jest obłożyć chore stawy świeżymi liśćmi brzozy lub zastosować kąpiel z odwarem liści brzozy. Taka kąpiel wspomaga też leczenie łuszczycy.

Kwas brzozowy I 
świeży sok brzozowy ziarno jęczmienne - 35 g
kardamon - szczypta

Sok  wlać  do  ceramicznego  lub  szklanego  naczynia, zaszpuntować  je  mocno  i  wynieść  w  ciemne,  chłodne miejsce, gdy sok lekko zakiśnie dodać doń z lekka uprażone ziarno jęczmienne (można je uprażyć np. na patelni) oraz kardamon,  naczynie  ponownie  zamknąć,  odstawić  na  24 godziny, a potem  płyn zlać,  przecedzić  i pić ochłodzony. Napój działa ogólnie wzmacniająco, oczyszcza organizm z toksyn rozmaitego pochodzenia, poprawia przemianę materii, zalecany też bywa pomocniczo w kamicy nerkowej.


 Kwas brzozowy II
świeży sok brzozowy - 3,2 l
drożdże - 35 g

Sok  podgrzać  tak,  aby  był  letni,  najlepiej  o  temperaturze ludzkiego  ciała,  a  następnie  dodań  doń  rozpuszczone drożdże. Naczynie zamknąć i wynieś go w ciemne, chłodne miejsce. Gdy przestanie się  burzyć, rozlać go do butelek, zakorkować je mocno i ustawić bądź w zimnej piwnicy, bądź w chłodziarce. Jest bardzo smaczny, orzeźwiający, a można go przechowywać nawet 3 miesiące.  Napój działa ogólnie wzmacniająco,  oczyszcza  organizm  z  toksyn  rozmaitego pochodzenia, poprawia przemianę materii, zalecany też bywa pomocniczo w kamicy nerkowej.

Miód z liśćmi brzozy 
0,5 szkl sproszkowanych liści brzozy
1 słoik (400 g) miodu (płynnego) koniecznie
wrzosowego lub nawłociowego

Idealnie wysuszone i zmielone w młynku do kawy liście brzozy umieścić w suchym słoiku i poczekać na  świeży miód wrzosowy lub nawłociowy (wrzesień). Wymieszać proszek z liści z miodem, przechowywać najlepiej w lodówce. 

Miód taki chroni przed kamicą nerkową. Zapobiegawczo ssie się po 1 łyżeczce miodu z liśćmi 2 razy w ciągu dnia między posiłkami (ostatnia dawka nie później jak godz 18, bo miód ten działa silnie moczopędnie). Osoby, które zmagają się już z piaskiem lub kamieniami w nerkach, moczowodach lub pęcherzu moczowym powinny przyjmować (długo ssać) jednorazowo po 1-2 łyżeczki takiego miody 3 razy dziennie. 

Miód ten przynosi ulgę w stanach zapalnych nerek, dróg moczowych i pęcherza moczowego.  Ułatwia pozbywanie się z organizmu kwasu moczowego - sprawcy dny moczanowej lub stanów zapalnych stawów, najczęściej kolan.  Wspomaga także leczenie reumatyzmu i gośćca postępującego. Likwiduje obrzęki nóg, rąk, twarzy,

Jeśli proszek brzozowy opadnie na dno, co jakiś czas miód należy wymieszać przed zastosowaniem. 

Pączki brzozy z miodem

0,5 szkl wysuszonych pączków brzozy

 1 słoik (400 g) miodu (płynnego) najlepiej wielokwiatowego

leśnego, akacjowego lub łąkowego. 

 Pączki brzozy zemleć w młynku do kawy i starannie wymieszać z miodem. Odstawić na co najmniej 5 dni. Przechowywać w lodówce.

Stosować po 1 łyżeczce 2-3 razy w ciągu dnia między posiłkami (zamieszać za każdym razem).  

Miód ten stanowi wyjątkowo cenny środek regenerujący organizm.  Zaleca się go po przebytych, długotrwałych infekcjach. Pobudza naturalne siły odpornościowe organizmu. 

Źródło:

Zioła, jak zbierać, przetwarzać, stosować - M. Gorzkowska

Lecznicze napitki - miody, kwasy, piwa, napoje ziołowe... 250 przepisów - Andrzej Sarwa

Terapie magnezem

Suplementacja magnezem jest obecnie bardzo potrzebna. Wypłukujemy go z kawą, wysiłkiem fizycznym, stresem. Magnez uzupełnia się wolno w organizmie, przyjmowanie go raz na jakiś czas niewiele da.

Znaczenie magnezu w organizmie
Nasze komórki mają się najlepiej, gdy dysponują odpowiednim zapasem magnezu. 

• bez magnezu nie ma życia!
• uaktywnia witaminę B1
• organizm w 99% składa się z 7 makroelementów: sodu, potasu, wapnia, fosforu, siarki i magnezu.
• aktywuje 320 enzymów.
• uczestniczy we wszystkich początkowych fazach reakcji biochemicznych.
• ma właściwości przeciwzapalne.
• aktywuje witaminę C, D, wapń, potas, miedź, cynk.
• niski poziom DHEA wynika z niedoboru magnezu. Jednak podanie doustne lub wlewy z magnezu nie zwiększają produkcji DHEA (ani DHEA-SO4),za to zwiększa podanie magnezu przez skórę.
• jest minerałem zasadowym (podobnie jak wapń).
• bierze udział w procesach syntezy i rozpadu głównie ATP.
• uczestniczy w biosyntezie kwasów nukleinowych i chromosomów.
• bierze udział w wielu etapach biosyntezy białek.
• reguluje napływ wapnia do komórek serca.
• aktywuje enzymy odpowiedzialne za przemiany węglowodanów i tłuszczy
• uszczelnia błony komórkowe (dzięki czemu sód i wapń nie są gromadzone w komórkach).
• ogranicza nadmierne wydzielanie neuroprzekaźników (działa jak adaptogen).
• działa odtruwająco.

 Objawy niedoboru magnezu:

• lęk, panika, depresja (magnezu uspokaja, wycisza hormony stresu, regeneruje nadnercza (+wit. C i ashwaghanda)).
• zakrzepy krwi (magnez, podobnie jak wit C, naturalnie zapobiega powstawaniu skrzepów)
• astma (brak magnezu to większa ilość histaminy = skurcz oskrzeli=astma)
• depresja (serotonina jest uzależniona od ilości magnezu w organizmie.
• choroby jelit (brak magnezu spowalnia pracę jelit i powoduje zaparcia. Magnez w większych dawkach, oprócz chelatów, powoduje chwilowe rozwolnienie)
• detoksykacja (pomaga usunąć metale ciężkie: ołów, kadm, aluminium)
• zapalenie pęcherza moczowego (niedobór magnezu będzie potęgował skurcze pęcherza)
• cukrzyca (magnez jest bardzo ważny w zapobieganiu i normowaniu cukrzycy.zwiększa wydzielanie insuliny, ułatwia metabolizm cukru, bez magnezu insulina nie jest w stanie przenosić glukozę do komórek)
• zmęczenie (to jedna z pierwszych oznak braku magnezu, ponieważ magnez uczestniczy w produkcji energii)
• choroby serca (arytmia, zawał)
• nadciśnienie (długotrwały niedobór magnezu powoduje, że naczynia krwionośne stają się mniej kurczliwe, są mniej elastyczne)
• hipoglikemia (bez magnezu, jak i bez chromu, zawsze będą spadki cukru we krwi)
• bezsenność (bez magnezu nie będzie serotoniny, a bez serotoniny nie będzie melatoniny, a bez melatoniny nie będzie snu)
• choroby nerek (w chorobach nerek zabrania się magnezu, ale dość często to właśnie brak magnezu powoduje te choroby. Tylko w przypadku ostrej niewydolności nerek nie powinno się stosować dużych dawek magnezu).
• migrena (niedobór serotoniny może wywołać też migrenowe bóle głowy)
• zaburzenia mięśniowo-szkieletowe, np. fibromialgia, drganie powiek, ból karku
• problemy z nerwami, wszelakie skurcze, zawroty głowy, dezorientacje
• ciąża i dolegliwości ginekologiczne (łagodzi PMS, bolesne miesiączkowanie, podczas ciąży łagodzi przedwczesne skurcze, stan przedrzucawkowy, rzucawke poporodową,
• osteoporoza (plus wapń i wit D3)
• Zespół Raynauda
• próchnica zębów

Niski poziom magnezu
 Większość osób ma magnez przy dolnej granicy. Szczególnie osoby, które są cały czas poddenerwowane. Pierwszym objawem braku magnezu jest zmęczenie psychiczne, fizyczne, osłabienie pracy serca, nadciśnienie, problem z nerkami.
Z diety obecnie nie dostarczamy wystarczających dawek magnezu. Średnio brakuje ok. 1/3 dziennego zapotrzebowania.
Gdy w organizmie brakuje magnezu, to wszędzie tam, gdzie powinien on się znajdować (bo w organizmie nie może być pustki), organizm wbuduje to co ma pod ręką i najczęściej jest to wapń (bo jest podobny do magnezu). A jak brakuje wapnia w organizmie, to organizm go wyciągnie z kości...
Jedną z przyczyn niskiego poziomu magnezu może być to, że zbyt często się myjemy. Zmywamy w ten sposób warstwę potu pokrywającą skórę, a wraz z nim magnez.

Magnezu się nie podaje jeżeli ciśnienie krwi jest bardzo niskie. Następuje osłabienie perystaltyki jelit, osłabienie pęcherza, nietrzymanie moczu, zatwardzenia.

Niski poziom magnezu stoi za:
- chorobami serca i układu krążenia,
- obniżeniem masy kostnej,
- problemami z nerkami,
- niedoczynnością tarczycy,
- depresją.

Przyczynami podwyższonego poziomu magnezu mogą być:
- ostra albo chroniczna niewydolność nerek,
- długotrwałe przyjmowanie leków, np. "na zgagę"
- zawierające magnez środki przeczyszczające.

Poziom magnezu możemy zbadać porównując go do poziomu wapnia. Sam wynik magnezu nie jest miarodajny.

Magnez a wapń
Wapń i magnez są równie istotni dla naszego organizmu. Wapń sprzyja "odkwaszeniu" organizmu (w celu "odkwaszenia" organizmu wystarczy dodać trochę minerałów np. z solą kopalnianą, i organizm sobie sam poradzi). Wapnia i magnezu nie powinno się przyjmować w jednej tabletce razem! Magnezu jest 10 tys. razy więcej w komórce niż wapnia. Zdrowa komórka ma zawsze dużo magnezu, a mało wapnia. Jak w nerkach będzie za dużo wapnia, a za mało magnezu to jest duże ryzyko powstania kamieni nerkowych. Wszystkie mięśnie zawierają więcej magnezu niż wapnia, w tym serce. Jeżeli brakuje nam magnezu to organizm "wrzuca" tam wapń bo jest on najbardziej podobny do magnezu. A jak brakuje wapnia w naszym organizmie to organizm "wstawi" ołów...
Prawidłowy "kombajn" to magnez, wit. D3 i K2.

Poziom magnezu - badania
Badania laboratoryjne określające poziom magnezu są niedokładne. Magnez w 50-60% magazynowany jest w kościach, reszta magazynowana jest w płynie wewnątrzkomórkowym. Krew zawiera tylko 1% całkowitej zawartości magnezu w organizmie. A do tego cały czas go wydalamy. We krwi znajduje się on raczej cały czas na tym samym poziomie. Jeżeli badanie elektrolitów wskaże nam, że magnez jest w dolnej  granicy, to znaczy, że w komórkach na 100% go nie ma. Wtedy najlepiej zrobić wlew. Gdy mamy jakiś stres, napięcie, to magnez zostaje zawsze uwolniony z komórek do krwi.
Bada się z reguły krew z heparyną. Przedział wartości referencyjnych wynosi:
- magnez międzykomórkowy - 1,7 - 2,3 mmol/l
- magnez w surowicy - 0,65 - 1,07 mmol/l
- krew pełna (całkowita) - 30,4 - 36,4 mmol/l
Poziom magnezu w:
erytrocyty: 1,08 - 2,800 mmol/l
limfocyty: 42 - 44 mmol/l
pot: 0,25 - 3,0 mmol/l
włosy: 7 - 83 mg/g

Poziom magnezu należy szczególnie monitorować w chorobach nerek i chorób przewodu pokarmowego.

STRES
W każdej sytuacji stresowej następuje spadek magnezu i wit. C. Magnez,wit. C, wit B3 potrafią czynić cuda u osób z depresją, zaburzeniami nastroju; bardzo dobrze się sprawdza zjedzenie białka rano (dodaje energii w ciągu dnia). Magnez działa tonizująco na cały system nerwowy. Przewlekły stres doprowadza nie tylko do niedoboru magnezu, ale też i wapnia.
Podstawowy zestaw antystresowy: magnez 2 x 300 mg jonów magnezu, potas (cytrynian potasu będzie lepszy) 2 x 300 mg, wit. C min. 2 x 500 mg.

SEN
Magnez jest bardzo ważny do unormowania naszego snu. Niedobór magnezu zawsze będzie się wiązał z niespokojnym snem.
Magnez zmniejsza ilość krążącego kortyzolu; do tego jeszcze sprawdzą się kwasy omega 3, wit. C, kompleks wit B.


PROBLEMY Z SERCEM
Serce może niedomagać choćby z odwodnienia. Wiele chorych na serce leczonych jest diuretykami, które dodatkowo będą jeszcze wypłukiwać magnez, potas i osłabią mitochondria. Standardowe leczenie chorób serca polega na przyjmowaniu leków, które mają mnóstwo skutków ubocznych. A magnez może być jednym z najskuteczniejszych środków w leczeniu chorób serca. Mało komu przyjdzie do głowy, aby w przypadku udaru czy zawału zastosować suplementację magnezem.
Każdy kto ma jakieś problemy nowotworowe lub inne poważne schorzenia, powinien maksymalnie podnieść poziom magnezu oraz innych elektrolitów.
Jedną z funkcji magnezu jest skuteczny transport hemoglobiny przez czerwone krwinki. Gdy magnezu brakuje mniejsza się koncentracja czerwonych krwinek, hemoglobiny, żelaza. Gdy mamy przewlekły niedobór magnezu to mamy podwyższony poziom miedzi. Gdy brakuje magnezu zawsze wzrasta tętno (zwłaszcza to po wysiłku).
Magnez zapobiega rozkurczowi naczyń krwionośnych, ochrania przed skokami ciśnienia, przed udarem i zawałem, przed powstaniem skrzepów. Bez magnezu serce będzie bić za mocno, za często, i wielokrotnie nierówno. Magnez jest skutecznym lekiem antyartymicznym. Magnez należy stosować we wszystkich chorobach układu krążenia, prócz sytuacji, kiedy spada nam ciśnienie. Jeżeli podczas zawału dojdzie do niewydolności nerek, to suplementując magnez można sobie zaszkodzić. W takich sytuacjach robimy badania poziomu magnezu i konsultujemy się z lekarzem!
Gdy tętno mamy nieregularne to może to wskazywać zarówno na niski poziom wapnia, jak i magnezu. Aby wiedzieć, bez badań, czego mamy za mało, kluczem jest siła uderzeń serca. Jak serce bije zbyt mocno, aż czujemy je w piersiach - trzeba uzupełnić magnez; jak serce uderza zbyt słabo - to brakuje wapnia.
Magnez a nadciśnienie
Okazuje się, że średnio 410 mg magnezu dziennie obniża ciśnienie tętnicze od 2-6 mmHg.Im wyższa dawka, tym silniejszy efekt.
Jakie formy magnezu w problemach z sercem?
- orotan magnezu
- taurynian magnezu
- jabłczan magnezu
- glicynian magnezu

W przypadku arytmii przyjęcie 500 mg jonów magnezu (cytrynian polecany) 2 x dziennie działa regulująco.

Zalecany jest magnez + koenzym Q10 + wit E.

UDARY I URAZY MÓZGU 
Magnez potrafi nas ochronić przed udarem mózgu... Już 100 mg więcej magnezu niż zazwyczaj wynosi przeciętna dobowa dawka, obniża ryzyko udaru o 10 %. W przypadku udaru, im szybciej lekarze podadzą dożylnie magnez, tym szybciej zahamują uszkodzenia. Najlepiej, żeby to nie było później ni 1-2 godz po ustąpieniu udaru. Magnez działa na bóle głowy. Ogólnie - co jest dobre dla serca - jest i dobre dla mózgu. A magnez bardzo wspomaga pracę i jednego i drugiego.

CUKRZYCA
Magnez wykazuje ogromną pomoc osobom z cukrzycą. Jest on niezbędny zarówno do produkcji insuliny, jak i uaktywnienia jej w organizmie. Aby magnez dostał się z krwi do komórki musi wykorzystać do tego insulinę. Ale również insulina bez magnezu nie przetransportuje glukozy do komórek. Magnez i insulina potrzebują siebie nawzajem.  Bez magnezu trzustka nie wydzieli odpowiedniej ilości insuliny. Magnez chroni przed insulinoopornością. Badania wykazują, że zwiększone spożycie magnezu zmniejsza ryzyko rozwoju cukrzycy typu 2. Badanie przeprowadzone w Meksyku wykazało, że po 4 mies. przyjmowania 382 mg magnezu dziennie  u ponad połowy badanych zmniejszyła się ilość glukozy na czczo. Magnezem jesteśmy w stanie obniżyć poziom trójglicerydów.

Ponadto:
- magnez pomaga w zaburzeniach nastroju w okresie menopauzy,
- łagodzi palpitacje serca,
- pomaga w termoregulacji ciała,
- pomaga w PMS ( reguluje poskurczowe rozluźnianie mięśni gładkich)
- magnez i długowieczność (reguluje hormony oraz dostarcza energii komórkom)
- magnez dla dzieci: 10 mg na kg masy ciała. Niezbędny dla dzieci nadpobudliwych i z problemem z koncentracją.

Formy magnezu:

• cytrynian magnezu - najbardziej popularny, i jeden z najlepiej przyswajalnych form. Polecany przy zatwardzeniach, dla dzieci, przy migrenach,
• jabłczan magnezu - polecany szczególnie osobom z fibromialgią, przewlekle zmęczonym, cierpiącym na bezsenność, jest łagodny dla jelit, ładnie się wchłania.
• mleczan magnezu - fajna forma magnezu,osoby z problemami tarczycy mogą źle na niego reagować.
• taurynian magnezu - chelat, najczęściej polecany dla osób z migreną i mającymi problem z układem krążenia, uspokaja układ nerwowy, dobrze działa w nadmiernym pobudzeniu, w epilepsji, w alergicznym zapaleniu przełyku, we wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego, w zbyt dużej ilości granulocytów, na polipy w nosie, na RZS, w schorzeniach siatkówki oka, dla wegan wskazany.
• tlenek magnezu - zawiera bardzo dużo samego magnezu, ale mało przyswajalnego, najsłabsza forma.
• treonian magnezu - jedna z lepszych form, wspiera fajnie funkcjonowanie mózgu i układu nerwowego, ma dobrą zdolność przekraczania bariery krew-mózg, polecany w fibromialgii, problemach z nadnerczami, problemach z koncentracją, w zaburzeniach nastroju, w stanach depresyjnych.
• orotan magnezu - chelat, polecany szczególnie osobom z niewydolnością serca.
• chlorek magnezu - działa szybko,skutecznie. Płaska łyżeczka chlorku magnezu to ok. 600 mg czystego magnezu. Nie polecany osobom z problemami z tarczycą np. w Hashimoto,
• siarczan magnezu - sól gorzka, Espom. Można łączyć z MSM. Nie jest zbyt dobrze przyswajalną formą, zaleca się ostrożność u kobiet w ciąży
• asparaginian i glutaminian magnezu - nie polecane
• glicynian, magnezu - chelat, bardzo dobry do długotrwałego stosowania
• glicefosforan magnezu - pozytywnie wpływa na gospodarkę wodno-elektrolitową, pomaga utrzymać właściwe nawodnienie komórek mięśniowych, dobry na stany depresyjne.
• węglan magnezu - bardzo popularna forma, jego przyswajanie nie jest zbyt wysokie (ok. 30%).

Stosować rano i popołudniu, można podzielić na 2-3 porcje.

Kiedy stosować:
nasz organizm potrzebuje najbardziej magnezu z samego rana, ale też i późnym popołudniem. Więc najlepiej pierwszą dawkę wziąć rano, a drugą popołudniu. Zdarza się, że magnez rozbudza i dodaje energii.
Magnez jest antagonistą wapnia, czyli konkurują z sobą.
Synergia: wit. D3, wit. B6, Glicyna.
"Lubi się" za to z wit. D3. Jeśli ukogoś nie wzrasta poziom wit D3 to należy zadbać o suplementację magnezu.  Wit. B6 zwiększa biodostępność magnezu i jego wchłanianie o ok. 20-40%. Obecność glicyny zwiększa wchłanianie magnezu w przewodzie pokarmowym.

Drogi dostarczania magnezu:

1. wlew magnezu - najlepsza i najskuteczniejsza forma (z siarczanu lub chlorku magnezu)
2. droga doustna - najmniej skuteczna forma suplementacji, trzeba liczyć po cichu, że się przyjmie :) kapsułki są lepsze niż tabletki. Im bardziej jest rozcieńczony tym lepiej się przyswaja. Dlatego najlepiej rozpuszczać go w wodzie.
3. przez skórę - bardzo skuteczna forma. Kąpiel w chlorku lub siarczanie, moczenie stóp czy nacieranie się oliwką magnezową. 

Przyswajanie magnezu
zależy od:
- rozpuszczalności produktu,
- ilości czystego magnezu,
- funkcjonowania nerek oraz jelita cienkiego,
- synergicznych powiązań.
Magnez lepiej spożywać między posiłkami. Przyswajanie go wymaga oczywiście kwasu solnego. W posiłku bogatym w tłuszcz i białko może zabraknąć kwasu solnego na przyswojenie magnezu. dlatego lepiej między posiłkami go przyjmować. Dodatkowo magnez jest zasadowy, czyli neutralizuje kwas solny...
Jeśli brakuje nam magnezu,  to organizm wyciągnie nam go z kości...
Po 30 r.ż. zmniejsza się wchłanianie magnezu. Dlatego należy go przyjmować codziennie.
Co utrudnia przyswajanie magnezu: dużo tłuszczu, dużo błonnika, tanina, szczawiany, fosfor.
Magnez synergicznie działa z wit. D3 i B6.

Dawkowanie
dawka dla mężczyzn - ok. 750 mg
dawka dla kobiet - ok. 500 mg.

Dobre produkty magnezowe:

 

 

+ chlorek magnezu CZDA

+ itd.

Magnez w pożywieniu
gorzka czekolada (100 g) - 295 mg
pestki dyni (pół szklanki) - 350 mg
czarna fasola (szklanka) - 120 mg
mieszanka orzechów (pół szklanki) - 150 mg
korzeń łopianu (100 g)  - 530 mg
pokrzywa świeża (100 g) - 860 mg

Dr Jerzy Jaśkowski - seminarium 13-14.10.29017

Seminarium-spotkanie z dr n.med. Jerzym Jaśkowskim 13-15.10.2017

- Jak działa system.

- edukacja,

- efekt cieplarniany to ściema,

- wybuchy atomowe,
- lepiej palić papierosy przez lufki,
- powiązanie występowania białaczki w okolicach elektrowni jądrowych (20:40),
- w Fukushimie nie było trzęsienia ziemi, tylko powódź
- 23:30 skąd się wzięła fluoryzacja,
- Niemcy stosowali fluor w obozach koncentracyjnych, bo to powoduje upośledzenie
- większe jest zatrucie z fluoru z powietrza niż z wody. Dziecko, które myje zęby 2-3 razy dziennie pastą z fluorem, potrafi połknąć nawet 5 mg fluoru, a dziennie jest w stanie wydalić
ok. 1 mg. Reszta zostaje w mózgu... Fluor w pastach upośledza inteligencję.

Wyleczcie się sami

- wrzody żołądka leczono oficjalnie nalewką spirytusową - 25 g spirytusu przed śniadaniem, 10 dni i powinno być po wrzodach (spirytus wysusza wrzody) - oczywiście metoda była za tania i wprowadzono Omeprazol, gdzie efekt jest żaden. Dodatkowo można zastosować zioła,
które poprawiają trawienie (17 ziół). Można też kupić węgierskie wino ziołowe Unicum.
- radioterapia i chemioterapia powinna być zabroniona. Średni czas życia po nich wynosi 3,5 roku,
a bez nich 13,5 roku.
- palenie papierosów i rak to MIT,
- zawał serca i miażdżyca to MIT,
- epidemie są najczęściej w krajach "czystych", cywilizowanych, szczepionych, a w krajach "brudnych" nie ma epidemii,
- efekt cieplarniany a czerniak to MIT.  Na czerniaka chorują osoby pracujące w zamkniętych
pomieszczeniach, które nie przebywają na słońcu.
- polecana przez dr książka Kobieta lekarką domową można pobrać tutaj http://delibra.bg.polsl.pl/dlibra/doccontent?id=25119,
- udowodniono, że rak jajników  związany jest z podpaskami i talkiem,
Najważniejsze badania:
- morfologia, a szczególnie hematokryt i hemoglobina. Prawidłowy hematokryt to ok. 42 +/-,
- żelazo i fibrynogen to najszybsze badania mówiące o uszkodzeniu wątroby (co najmniej  3 miesiące wcześniej niż spadek hemoglobiny),
- 25 (OH), czyli poziom wit. D3 - świadczy o systemie odporności.
- mocznik, kreatynina - mówi o funkcji nerek.
- białko CRP - mówi o stanie zapalnym,
- OB (metodą sedymentacyjną, nie wirówkową),
- mocz: badanie mikroskopowe (osadu) , nie ogólne. Nie ma prawa być leukocytów, ani
erytrocytów. Jeśli leukocyty - to jest stan zapalny. Jeśli są erytrocyty to: wyługowane - nerka
nie funkcjonuje; świeże - pęcherz i cewka. Wiadomo co leczyć. Wyługowane z góry, przy bólach to najczęściej piasek albo kamienie. Wyługowane z dołu świeże to zaawansowany stan zapalny albo rak.
- wątroba i nerki to dwa najważniejsze narządy, po których można ocenić stan organizmu.
- 11:30 przyczyną zawału serca jest blaszka miażdżycowa. Natomiast
blaszka miażdżycowa to głównie wapń, nie cholesterol.
 - spuchnięte nogi (kostki) - to niewydolność krążenia. Jeżeli rano obrzęków nie ma, a w nocy
wstaje się sikać to znaczy, że są problemy z sercem.
- 20:40 aspiryna na rozrzedzenie krwi to głupota. Acard - historia i marketing.
Aspiryna to acetyloaspiryna, a naturalnie w wierzbie jest kwas salicylowy (a ten jest dobry np.
na choroby reumatyczne, bóle głowy).
- jeśli ktoś już ma predyspozycje do zawału to najlepsza jest strofantyna (zamiast bypassów),
- 29:00 ludzie z niskim poziomem cholesterolu umierają 2 razy częściej. Wysoki poziom
cholesterolu chroni przed infekcjami i chorobami. Do lat 80. normą było 250, a leczenie
było rozpoczynano dopiero od 400.
- witamina D3 tylko z tłustym posiłkiem,
- są 2 enzymy, które reagują tylko na tłuszcz. Jeżeli w naszym żołądku znajdzie się tłuszcz to
znika łaknienie (34:00),

- o smogu
- o normie na CO2,
- jak ważna jest wentylacja pomieszczeń,
- grzyb w budynkach jest z powodu braku wymiany powietrza,

 

- choroby górnych dróg oddechowych parę dni po opryskach (badania przeprowadzono w Anglii),

- o USG  (2:30) w ciąży i nie tylko (nie powinno być wcześniej stosowane jak w

8-9 miesiącu ciąży)

- kiedy zmieniamy system leczenia robimy badania przed i po (8:05),

- 9:30 choroby psychiczne,

- stawy, kości, wit D, wapń (18:00),

- dawki witaminy D (21:15) w latach 70. (zaniżone zdecydowanie!)

 - jakość i przyswajalność witaminy D,

 - dowód na niedobór wit D u noworodka to wytarte z tyłu włosy lub wystające żeberka jak się je

za ręce wyciągnie,

- poziom wit D jest ważny planując ciąże, u mężczyzny niedobór sprawia, że plemniki

są mało ruchliwe,  staje się niepłodny (24:00),

- przeciętna dawka D3 to 5 000 IU + min. 100 mcg K2

 - dawka D3 w ciąży to min. 10 000 IU  (25:40),

 - wit D rozpuszcza się w tłuszczu!

- do 1 000 IU D3 można wit K2 nie podawać, ale powyżej już trzeba,

- wapń + D3 = zawały

czyli 

POPIERAMY PARTIĘ CZYNEM UMIERAJĄC PRZED TERMINEM :)

- łamliwość kości nie zależy od wapnia, wskazane są ćwiczenia fizyczne,